ایده آل گرایی

عزیزترینم تو ذره ذره رشد میکنی و بزرگ میشوی و من تند تند کیف میکنم

انگار همین دیروز بود خاطره زیبای میلادت را نثارم کردی و حالا تو داری کم کم سه ماهه میشوی

گاهی دلم میگیرد از زود بزرگ شدنت.

نمیدانم انگار خیلی کارها هست که باید برای داشتنت انجام دهم و همیشه نگران آنها هستم.

این روزها تقریبا تمام وقتم را با تو می گذرانم.

تو آرامی و دوست داشتنی و کاملا متفاوتی با ترسی که دیگران از داشتنت برایم ساخته بودند. 

شبها با ما می خوابی

روزها با خنده ها و صداهای هیجان انگیزی که از خودت در می آوری انرژی میدهی و ظهر دوباره در کنارم آرام میگیری

تو بهتر از همه تصورات منی

و من پر از هراس برای تربیت تو

همیشه حس کمال گرایانه و ایده آل گرای من مانع از لذت بردن از حال شده است. و اکنون در مورد تو نیز این چنینم.

دخترم باید بهترین باشد و تفسیر این بهترین بزرگترین دغدغه های این روزهای من است.

پ.ن: آوای من دو ماه و 23 روز دارد جریان پنهان...