کلافه

کلافه و گیجم

بغض دارد گلویم

همه چیز غیر قابل تحمل شده است

گشت ارشاد کنار خیابان که دختر و پسری که شبیه الگوهای تعریف شده یا بهتر است بگویم تحریف شده آنها نیستند را بی شعور خطاب می کند به یک طرف

دانشگاه و درسهای تلنبار شده طرف دیگر

و کجا بنشانم لوله های ترکیده و خانه خاکی و دیوار فروریخته قبل از نوروز و خرید عید و وای که سرم می ترکد از این روزها

اما شاید همه اینها نشانه خوبی باشد. نشانه حضور من. نشانه بودنم

حتی اکنون که در ایستگاه تاکسی انتظار می کشم و دختری که کنارم از دیکتاتوری شرایط کاریش می نالد...

آه که زندگی پیچیده به نظر می رسد...

جریان پنهان...